Achter de dranghekken
Het moet niet gekker worden. Elke keer als ik boodschappen doe, moet ik me door een haag van kindjes wurmen. Kindjes die eigenlijk áchter de dranghekken horen te wachten tot ze voetbalplaatjes krijgen van volwassenen die zelf geen kinderen hebben.
Maar hier in de stad gaat het niet altijd zo netjes. De kinderen zijn brutaal. Ze vragen niet, ze eisen. Ze houden hun hand al op terwijl je je knip nog moet terugsteken in je tas. En dat ze áchter de dranghekken moeten staan in plaats van ervóór… dat snappen ze ook niet helemaal. Of ze snappen het wel maar lappen die regels aan hun laars sneeuwboot.
Ik mag toch hopen dat ik mijn kinderen later wat beter weet op te voeden. Dat mijn kinderen geen andere mensen gaan lastigvallen voor zoiets als voetbalplaatjes. Maar als ze een beetje op hun ouders gaan lijken… komt dat wel goed. Ik kan me namelijk niet herinneren dat ik me in het flippo-tijdperk zo gedroeg…
Lekker gezellig
Buurman maakt de stoep schoon. Voor de zoveelste keer deze winter ligt er een dik pak sneeuw. Aan de andere kant van de stoep loopt mijn buurvrouw hem tegemoet. “Ah buurmann, allez goed? Is weer veel sneeuw he? Lekker wit”. De buurman lacht, “ja buurvrouw, het houdt maar niet op”. De buurvrouw antwoord dat het niet geeft. “Is lekker gesellig, allez wit.”
2WMD1 is terug!
Vroeger las ik ze al; de meiden van tweewetenmeerdaneen.nl. Een ontzettend leuk en herkenbaar geschreven weblog door twee Friese meiden. Niet dat ik iets met Friesland heb, maar wel met verhalen van leeftijdgenoten in dezelfde levensfase.
Het ging over hun studie communicatie. Ze dronken rosé, gingen naar blogmeetings en schreven over housewarmings en festivals. Vrouwengeneuzel over hormonen, verboden vruchten en relaties. Ik vond het een heerlijk blog om te lezen.
En ik kan mijn lol op. Nina en Des zijn terug! In een andere setting, dat wel. Afgestudeerd, aan het werk en gelukkig in de liefde. Studentenkamers zijn verruild voor huisje, boompje, beestje. Des heeft zelfs een kindje. De rosé werd een pot thee en de kroeg is vervangen door de bank.
Maar weer zitten ze in dezelfde levensfase als ik. En ik kan niet wachten op hun scherpe, herkenbare schrijfsels.
De meeste dromen…
Mijn schoonmoeder is gisternacht bevallen van een dochter. Belachelijk, maar waar. Het was levensecht, zei ze. Ik vind dat haar overgang nu toch levensecht wordt. Een overgang die vreemde dromen met zich meebrengt. En ik hoop alleen maar dat dat voor mij nog heel lang gaat duren. De overgang dan hè… want een dochter (of zoon) mag er van mij best komen. #rammelende-eierstokken
Muziektip: Caro Emerald
Haar naam vind ik ten eerste al geweldig. De titel van haar album trok me ook gelijk: “Deleted Scenes From The Cutting Room Floor”. De nummers ‘Back it up’ en ‘Riviera life’ kende ik al van de radio (geloof ik). Had ze in elk geval vaker gehoord. De omschrijving van het album deed me meteen naar de winkel rennen. En zonder spijt! “Deleted Scenes From The Cutting Room Floor” is een heerlijke cd. Echt helemaal mijn stijl. Deze cd is geïnspireerd door films en muziek uit de jaren ’40-’50. Ballroom jazz, filmische tango’s, groovende jazz en aanstekelijke mambo’s, die klinken alsof ze in die jaren zijn opgenomen. Ik heb een nieuw schijfje om grijs te draaien. Stukjes horen van Caro: www.caroemerald.com. Meteen bestellen kan natuurlijk ook. Bijvoorbeeld via nl.bol.com. Ik raad het je aan 
